Хафиз Ширази
| Хафиз Ширази | |
|---|---|
| перс. خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی | |
| | |
| Шолалары | حافظ |
| Долу ады | около 1325[1][2] |
| Төрүттүнген чери | |
| Мөчээн хүнү | не ранее 1389 и не позднее 1390[2][1][…] |
| Мөчээн чери | |
| Хамаатылалы | |
| Ажыл-херээ | шүлүкчү, поэт-песенник, чогаалчы |
| Жанр | Лирика[d] |
| Бижиир дылы | персидский язык[d] |
Шамсуддин Мухаммад Хафиз (Хафез) Ширази (перс. خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی, чамдык үндезин литературада Шамсиддин Мухаммад Хафиз Ширази кылдыр база кирип турар[3], бурунгу орус литературада Гафиз кылдыр бижип турар; 1325 чыл үези, Шираз, Музаффариды — 1389 азы 1390 чылд, Шираз, Государство Тимуридов) — персид шүлүкчү база суфий шейх. Бодунуң чуртунда ооң чогаалдарын персид литератураның шыпшыы деп санап турар.
Ооң чуртталгазының дугайында медээлер барымдаалардан эвес колдуу тоолчургу чугаалардан тургустунган.
Ооң шүлүктери персид поэзияның классиказы. XVI—XX чүс чылдарда Бухара хаан эрге чагыргазының школаларынга Хафиз Ширазиниң шүлүктери өөредилге программазынче албан кирип турган.
Орус дылче очулгалары
Номнары:
Хафиз. Лирика. Уфа. Башкирское книжное издательство. 1973
- Хафиз. Газели. М., «Academia», 1935
- Хафиз. 50 газелей. («Классики таджикской литературы»). Таджикгосиздат, 1955
- Хафиз. Лирика. Перевод с фарси. М., «Художественная литература»). 1956
- Хафиз. Газели. Перевод с фарси. М., «Художественная литература»). 1970
- Ирано-таджикская поэзия. — М.: Художественная литература, 1974. (Библиотека всемирной литературы)
- Истины. Изречения персидского и таджикского народов, их поэтов и мудрецов. Перевод Наума Гребнева «Наука», М. 1968. 310 с; Спб.: Азбука-классика, 2005. 256 с ISBN 5-352-01412-6
Комментарийлер
Демдеглелдер
- ↑ 1 2 Encyclopédie Larousse en ligne (фр.)
- ↑ 1 2 Union List of Artist Names (англ.)
- ↑ «Народы Азии и Африки», 1976, с. 96.
Литература
- Н. Кулматов Гедонизм Хафиза (орус) // «Памир» : Журнал. — 1982. — № 1. — С. 77—82.
- С. Шамухамедова Этический идеал Хафиза (орус) // «Звезда Востока» : Журнал, Орган Союза писателей Узбекистана. — Ташкент: Издательство литературы и искусства Гафура Гуляма, 1973. — № 5. — С. 159—162.
- Саджад Захир Гений Хафиза (орус) // Академия наук СССР, Институт востоковедения, Институт Африки «Народы Азии и Африки» : Журнал. — Москва: «Наука», 1976. — № 5. — С. 96—102.
- Мирзо Турсун-Заде Великий мастер газели (орус) // «Дружба народов» : Журнал. — 1971. — № 9. — С. 264—269.
- Семён Липкин Над строкой Хафиза (орус) // «Новый мир» : Журнал. — 1971. — № 10. — С. 242—245.
Бо чүүлче РУВИКИ-ниң өске чүүлдеринден шөлүлгелер чок. |